Fietsen voor het zieke kind, een sponsoractie voor het Beatrix Kinderziekenhuis

donderdag 15 september 2022

  • HANNN

Afgelopen week reisden HANNN's Daniëlle Bekkering en zus Eyelien 'eindelijk' af naar de Dolomieten. Lees hier het verhaal geschreven door Daniëlle...

Afgelopen week reisden Eyelien en ik 'eindelijk' af naar de Dolomieten. Via acties met o.a. paaseitjes, wijn, wielerkleding en cup cakes en de nodige km's trainingskilometers in Grunn en soms ook ver daar buiten voor wat hoogtemeters waren we klaar voor het avontuur, in de bergen fietsen voor het Beatrix Kinderziekenhuis. Woensdagmiddag fietsten we onze eerste trainingstocht ter plekke, een rondje met twee beklimmingen én wat was het mooi! Blauwe luchten, ruige bergen, groene weiden en slingerende wegen door dit landschap maakten ons met de minuut enthousiaster.

Het enige minpuntje was een onweers- / plensbui die niet te vroeg los barstte en er voor zorgde dat we binnen 2 minuten volledig doorweekt waren. Schuilen had dus ook geen enkele zin en de laatste anderhalve km hebben we maar met aquaplaning volbracht. Waren we ook meteen voorgewassen ;)

Vrijdag stond in het teken van de laatste voorbereidingen en wat extra klim ritme die we opdeden tijdens een tochtje richting Passo Gardena en Passo Sella. Helaas bleken de buien net iets sneller dan de voorspellingen en dus kwamen we wederom met een nat pak thuis.. Een grondige check van de weerapps beloofde voor zaterdag zon en nagenoeg droog. We konden daarom met een gerust hart slapen en aangezien de meeste koersen worden gewonnen in bed, was de voorbereiding top.

Zaterdagochtend gingen wij om half 9 van start. Via de Passo Campalongo en de (lange) Passo Pordoi kwamen we op de steile Passo Sella. Hier mopperde Eyelien voor het eerst, maar dat was natuurlijk niet zo vreemd… de grafiekjes van het hoogteverschil hebben niet voor niks rode passages.

Daarna volgde de Passo Gardena en dat betekende halverwege. Via een rondje Corvara mochten we vervolgens meteen weer de Gardena op en vanuit Corvara is de klim wel een stukje pittiger. Ondertussen had Eyelien bedacht dat we na de Sella maar eens moesten stoppen voor een terrasje, dat gaf de motivatie om niet te lang boven op de Sella te blijven, taart in het vooruitzicht deed ons vliegen. Na de tweede keer de top van de Passo Sella te hebben bereikt en een stop met heerlijke taart, warme thee en cappuccino konden we gaan aftellen... Nog maar twee bulten te gaan en ondanks dat we de km’s wel begonnen te voelen, waren we vol goede moed! De Pordoi was vanaf deze zijde iets minder lang. Wat volgde was een lange afdaling en dan nog slechts één klim.

Die laatste, de Passo Campalongo zoals de oplettende lezer inmiddels had begrepen, was vanaf deze kant eigenlijk best te doen, maar de benen deden inmiddels behoorlijk zeer en de ruim 5 en half uur in het zadel eiste ook zijn tol. Op een nat wegdek, (maar wel zonder regen!), bereikten we de top. Even diep ademhalen jasje en handschoenen aan en daarna volgde de weg naar beneden... Voor de allerlaatste keer!

Wat waren we blij en trots bij de finish in Corvara en natuurlijk ook flink vermoeid. Na een lekkere douche en wat eten zagen we dat ons sponsorbedrag inmiddels bijna tot €11.500,- gestegen was.. Super bedankt voor al jullie steun en bijdragen, uiteindelijk was het daarom begonnen en dat heeft ons gemotiveerd om dit avontuur ‘volle bak’ aan te gaan.

Arriverdecci Dolomiti!

Aandachtsgebieden

Healthy Ageing Network